strider75

  Mostar... Miasto podzielone, zniszczone i odbudowane. Miejsce wyjątkowe w Europie. Albert Camus twierdzi, że bakcyl dżumy nie umiera. Oby przynajmniej zasnął na tysiąclecia.  Mostar zdominowany jest przez jedną budowlę. Nie ma w nim nic bardziej fantastycznego.  W Mostarze miejscowi śmiałkowie skaczą z mostu do rzeki. Trzeba nie lada odwagi aby zdobyć się na taki wyczyn. Wjazd do Bośni i Hercegowiny przypomina dawne czasy (lata 90-te XX wieku i wcześniej) kiedy przekraczanie granicy miało w sobie coś z nieprzyjemnej przygody. Celnicy nadal funkcjonują w zakamarkach Europy i kultywują tradycję przeglądania cudzej bielizny. 

Kraków zwykle zwiedza się w rytm wierszyków Boya: "A czy znasz ty, bra­cie mło­dy, Te naj­mil­sze dla Po­la­ków Sza­rej Wi­sły sen­ne wody I nasz sta­ry, pol­ski Kra­ków?" Niemniej tak patetycznie jest zwykle tylko na początku wycieczki. Po jakimś czasie patos wypłukiwany jest przez banał: - „Tu, pod tą gruszką Drzemał Kościuszko!!” Dopieroż robi się skweres! - „A pod tą drugą K o ł ł ą t a j  H u g o Załatwiał mały interes!” Tymczasem Kraków oprócz Grodzkiej i Brackiej ma do zaoferowania prawdziwe skarby. Jest nim legendarny polski myśliwiec (poskładany z większej liczby egzemplarzy) PZL P-11 czy unikalna kolekcja samolotów z I wojny światowej. Nie wypada głośno przypominać, po kim tą wspaniałą kolekcję otrzymało polskie muzealnictwo.

  Toskania to nie tylko Chianti i winnice. To także region, który może zaskoczyć w zupełnie inny sposób. Do miejsc posiadających taką niezwykłą magię niewątpliwie należy San Gimignano. Zwane też "średniowiecznym Manhattanem". Swoją sławę zawdzięcza średniowiecznym wieżom, które w większej liczbie zachowały się do naszych czasów.  Wieża zwykle kojarzy się z zamkniętą w niej księżniczką czekającą na uwolnienie przez swojego księcia z bajki. W tamtych czasach wieże były miejscem zamieszkania rodów rycerskich. Dlaczego tak? Bo było to bezpieczniejsze. Poza tym - jak kto miał - łatwiej było upilnować córki... Nie tylko Wenecja zalewana jest przez amerykańskich turystów, którzy hurtowo przybywają na pokładzie wycieczkowców. W sezonie turystycznym w niewielkim San Gimignano dla ruchu turystycznego wprowadza się specjalne zasady ruchu, jak np. ruch jednostronny.

Jeżeli ktoś spytałby o najbardziej urokliwe miasteczko na Islandii nie wahałbym się długo z odpowiedzią. To Akureyri. Jedno z tych miejsc na wyspie, w których najdłużej na Islandii świeci słońce. Port, bajkowe domki. I dalej jak w hicie Eurowizji powstałym na Islandii o Husavik: " Where the mountains sing through the screams of seagulls.  Where the whales can live 'cause they're gentle people.  In my hometown, my hometown"

  Fiordy Północne na Islandii z pewnością nie są miejscem, w którym mógłby narodzić się impresjonizm. Robią wrażenie jakby nigdy nie widziały słońca. Nawet wrak statku wpisuje się w ich surowy klimat. Olbrzymie przestrzenie do pokonania i pustka. Drogi szutrowe. Asfalt nie wytrzymałby panujących tam warunków. Drogi na krótko wyłaniają się spośród śniegów. Na północy można dostrzec lodowce. O ile na Islandii nie dziwi zachmurzenie i siąpiący deszcz o tyle przemierzając Fiordy Północne trudno wyobrazić sobie, że mogłoby być inaczej. Ktoś, dla nas niewidzialny, suszy tu jednak sieci. 

Jednym z symboli Islandii jest maskonur. Maskonury można spotkać także w innych częściach Europy, jak np. w Norwegii. Niemniej na Islandii, w szczególności na północy, jest ich zatrzęsienie. Wystarczy położyć się na klifie, wyciągnąć aparat fotograficzny i wykazać odrobinę cierpliwości. Towarzystwo zazwyczaj nie jest nadmiernie płochliwe.  Polski "maskonur" nie brzmi tak sympatycznie jak angielski "puffin". Islandczycy polują na te urocze ptaki i podobno przyrządzają z nich jakieś miejscowe potrawy.  Niemniej jeżeli chodzi o kulinaria Islandii wiem tylko tyle, że mają extra hot-dogi. Ponadto korzystałem z  oferty sieci sklepów "Bonus" (islandzka biedronka, w której logo jest świnka). Czego nie brać na Islandię z Polski? Z pewnością wafelków prince-polo. Można je kupić dosłownie wszędzie.